Herkomst
Feng Shui is van oorsprong een oude Chinese geneeskunst. "Geneeskunst" klinkt in deze context wat vreemd in de oren, maar de omgevingsleer is slechts een onderdeel van Feng Shui. Bovendien is de gedachte dat de omgeving van de persoon van invloed is op zijn welzijn van essentieel belang. De eerste vormen van Feng Shui zijn al te herleiden tot 6000 voor Christus. De leer heeft dus al een aantal millennia met succes overleefd, en heeft de tijd gehad om te groeien tot een omvangrijk stelsel van geschreven en ongeschreven regels en principes. In de eerste millennia zijn echter alleen toepassingen van Feng Shui voor graven bekend, en werd de term nog niet als zodanig gebezigd. Pas rond het begin van onze jaartelling, in de vierde eeuw na Christus, wordt in het "Book of Burial" melding gemaakt van de term Feng Shui. De eerste toepassing van Feng Shui voor de selectie van een nederzetting i.p.v. een graf dateert volgens dit boek van ergens tussen 1766 en 1046 voor Christus. Overigens heeft Feng Shui in de 3 tot 4 millennia die volgden een behoorlijke ontwikkeling doorgemaakt.
